Çok karamsarım.

uye
duygu_3996
03.09.2011 02:50

Durum : Kapalı (05.09.2011 00:42)

Merhabalar.Ben 15 yaşında bir genç kızım.Benim yaşımdaki insanlar
gibi cıvıl cıvıl değilim.Beni rahatsız eden derecede karamsarım.Hayata
hep kötü açılardan bakıyorum.Benim gözümde herşey çok kötü.Herşey beni
çok üzüyor.Bardağın dolu tarafını asla göremiyorum.Karamsarlığım mutsuz
olmama sebep oluyor.Asla mutlu olamıyorum.Uzun zamandır hiç içimden
gelerek gülmedim.Çünkü gülünecek birşey bulamıyorum.Hayat çok
üzücü.Gerçekler çok acı.Ve ben hayattan çok korkuyorum.Her yeni gün acı
getiriyor.Zamanın ilerlemesini istemiyorum.Büyümek istemiyorum.Hayat
benim gözümde çok zor.Ne yapacağımı bilmiyorum.İstiyorum ki zaman
dursun ve hiç birşey olmasın.Ama biliyorum ki bu imkansız.Sanki bir
boşlukta gibiyim.Çok kötü hissediyorum.Küçücük şeylerde bile
ağlıyorum.Canım yanıyor.Ve asla mutlu olamıyorum.Ben de mutlu olmak
istiyorum.Ama mutlu olmak için bu karamsarlığımdan kurtulmalıyım.Fakat nasıl kurtulabileceğimi bilmiyorum.Ailem benim hastalık hastası olduğumu düşünüyorlar.Ve beni bir psikoloğa götürmüyorlar.Çünkü bana  inanmıyorlar.Ne yapacağımı bilmiyorum.Bu karamsarlığımdan nasıl kurtulabilirim?Lütfen yardım edin.


Cevaplar

uzman
Elif Efe
05.09.2011 00:42
Merhaba Duygu,
neden bu ruh hali içinde bulunduğun ve bunu ailene ifade edebilmen çok önemli.Bunu şimdiye kadar yapamamış olman senin suçun değil. İçinde bulunduğun durumu ailene yeniden anlatmayı denemelisin, onlara psikoloğa birlikte gitmeyi teklif edebilirsin, durumun ciddiyetini bir uzmandan duyduklarında daha kolay işbirliğine gideceklerdir.
İyi akşamlar.