Kıskançlık

uye
morbid
27.07.2011 12:33

Durum : Kapalı (27.07.2011 22:18)


Merhabalar. Ben 3 yıllık evli ve çalışan bir bayanım.
Sorunumu tek bir başlık altına sokmuş olmama rağmen belki de daha fazlası var,
kendimi ifade etmekte güçlük çekiyorum, o yüzden umarım kafamdakileri
aktarabilirim. Evlilikten daha önce de ilişkilerim oldu ve hepsi bu kıskançlık
yüzünden bitti. Şimdi evliliğimde de sıkıntılı dönemler yaşıyorum, çünkü işin
boyutunu artırdım, artık sabah kalktığım andan gece uyuyana kadar bu
düşüncelerle doluyum. Buna ilaveten kocama karşı tuhaf bir öfke ve geri çekilme
davranışı gösteriyorum. Benim için bu hayatta en önemli şey aşktır ve ben
gerçek aşkın partnerinizden başka kimseyi beğenmediğiniz, kimseye bir şey
hissetmediğiniz veya düşünmediğiniz bir şey olduğunu düşünüyorum. Benim için
böyledir, kocam benim için bu dünyadaki tek yakışıklı ve çekici adam... Onun da
aynı şekilde düşünmesini isterim her zaman. Daha önceki ilişkilerimdeki kişiler
böyle düşünüyormuş gibi davranıyorlardı ama sonra hepsi beni idare etmek için
yalan söylediklerini bir şekilde kabul ettiler. Kocamla evlilikten önce de 2
yıl geçirdim, ilişkimiz boyunca beni her türlü ikna etmeye çalıştı ve gerçekten
hiçkimsenin yapmadığı şeyleri yaptı. Ona ilişkimizin başında bu beklentimi
söylediğim zaman hiç düşünmeden "benim doğam bu zaten, tabi ki sen de
benim için tek güzelsin" dedi ve hep bunu kanıtlamak için uğraştı. Şimdi
evden bile çıkmıyor, gazete okumuyor tv izlemiyor vs. yani çok şey yapıyor.
Benim sorguç gibi her 3 güne bir sorduğum sorulara cevap veriyor. Beni ikna
etmek için uğraşıyor. Kocam sanırım bu konuda dürüst. Ancak sıkıntıyı
görebilmişsinizdir, onu evden çıkartmıyorum, her şeyi kısıtlıyorum, hiç şikayet
etmeden yapıyor ama ben bunun normal olmadığını biliyorum. Bunu nasıl anladım?
Artık sorularıma cevap vermek istemediğini, sorularımın bitmediğini, herşeye
bir kulp takıp yine sorularla geldiğimi, benim güvenmek istemediğimi söyleyene
kadar. Artık ona soru soramıyorum, küplere biniyor, beni rahat bırak yeter diye
bağırıp yıkıp döküp uzaklaşıyor benden. o tutkulu ilişkimiz bu hale geldi. Ve
ben bundan mutlu değilim. Kocamın bir noktada gerçekten dürüstlüğüne
inanıyorum, ama bir noktada da kafama sürekli kontrolüm dışında üşüşen soruları
kontrol edemiyorum. Daha önce OKB tanısıyla ilaç da kullandım, sanırım bu
istemsiz düşünmeye o sebep oluyor. Özetle, kısıtlamaların yanlışlığının
farkındayım. Kafamdaki sorular bana gerçekten çok mantıklı gelmesine rağmen,
aslında güvenmek için bir cevap değil onun nasıl yalan söylediğini ortaya
çıkartabilirim gibi bir düşünceyle bu soruları sorduğumu da bugün fark ettim. Ben
güvenmek değil, açık bulmak istiyorum. ve sanırım istedikten sonra en dürüst
insanda bile ne yapar eder açık bulursunuz. Bunların yanlışlığının da
farkındayım. Kocama duyduğum öfke... o en yanlışı. Adam daha ne yapsın, kim
yapar kimin için bu dediklerimi ve ben onu suçlu görmeme rağmen bana sevgiyle
yaklaşabiliyor bana kızsa bile. Bense ya bana yalan söylüyorsa ya
güvenmemeliysem gibi kafamdaki önünü alamadığım sorulardan ötürü ona öfkeli ve
mesafeli duruyorum. Lütfen yardım edin. Öfke duymamak, aşkımı yaşamak ve
güvenmek istiyorum artık. Yapamamamın birinci sebebiyse benim gördüğüm
kadarıyla kafamdaki sorular. Soruları sormak istemiyorum ama o kadar mantıklı geliyorlar
ki, onlara cevap bulmam gerektiğine inanıyorum ve durduramıyorum. "E böyle
dedi ama daha önce de böyle demişti, ya böyleyken böyleyse o zaman?" gibi sorular...
Bu sorular gelince "tamam hadi güvenmeye çalışayım ama bakalım bu konuya
ne yanıt verecek, ya çelişiyorsa nasıl güvenirim o zaman?" diyorum ve
böylece soruların önünü alamıyorum, almıyorum. Sorularımın,  sorgulamamın
mantıksızlığına ikna edilmem gerek sanırım. Ben kendimi ikna edemiyorum dediğim
sebeplerden ötürü. Bana yardım edin lütfen, ancak rica ediyorum insan doğası
gereği bir insanın tek bir insanı beğenmesi mümkün değil gibi birşey
söylemeyin. Bunu mantığım almıyor, ikna edilmem gereken şey buysa buna ikna
olacağımı da sanmıyorum. Çünkü benim doğam öyle işlemiyor ve bunu her türlü herkese
kanıtlarım. Burada benim yaptığım şeyi eşime yansıtmam gibi bir durum da yok,
bunları araştırdım. Karşı cinse karşı en ufak bir beğeni düşüncem oluşmuyor,
nötrüm. Tabi kocam dışında. Ama hemcinslerimi en ince ayrıntısına kadar
değerlendirebilirim, belki yansıtma gibi birşey burada olabilir. Yardımınızı
acilen bekliyorum çünkü bir aydır aynı evde iki yabancı gibi yaşadığım kocamla
ilişkimi düzeltmek istiyorum. Şimdiden teşekkürler.



Cevaplar

uzman
Elif Efe
27.07.2011 22:18
Merhaba,
geçmişinizde de OKB tanısı koyulmuş ve ilaç tedavinize zaten  başlanmış. Ancak bu tedaviyi ne kadar sürdürdüğünüz, kontrol altında son verip vermediğiniz ve buna psikoterapinin eşlik edip etmediği çok önemli.Aşırı baskıcı ve mükemmeliyetçi tutum sergileyen ailelerin çocuklarında daha sık gözlenen bir durumdur. Sizin yaşantınızda olduğu gibi, başta kişinin sonra da çevresindeki insanların hayatını oldukça zorlaştırdığı gibi zaman zaman da acı verici bir hal alır. Bir an önce ilaç tedavisi için bir psikiyatriste gitmenizde ve bu site üzerinden ya da bulunduğunuz yerdeki bir psikologla terapi sürecini başlatmanızda yarar var. Tedavi sürecine uymanızı, özellikle terapi seanslarını kaçırmamanızı, terapiye ailenizdekileri de (eşiniz, anne, baba, çocuk..) dahil etmenizi, bu konuda birlikte daha fazla bilgi edinip, onların da desteğini almanızı önerebilirim.
İyi akşamlar, görüşmek üzere hoşçakalın.