Annemdeki pskikolojik bozukluk

uye
safakyigit
27.06.2011 17:37

Durum : Kapalı (27.06.2011 20:17)
Merhabalar;
Aslında soracağım soru çok kısa bir soru değil.Belkide karşılıklı bir psikolojik destek almam gerekiyor,fakat şu aşamada ilkdefa sorarak bende doğru bir yol izleyip izlemediğimi görebilirim diye düşünüyorum.Annemle üniversite çağlarından beri başlayan bir anlaşamamazlık mevcut.Hatta şu an 16 senelik evli ve annemden uzak olmama rağmen,bu annemin bana misafir olarak gelip gittiği 1-2 günlük zamanlarda da devam ediyor.Annemi sevemiyorum.Çünkü bana şuana kadar bir evlada yapılmayacak kadar çok kazık attı.Bunlara rağmen yine ben ona karşı saygılı davranıp konuşuyorum.Ama bu bende çok sıkıntı yaratıyor.Annemin bana misafir geleceğini öğrendiğim günerden itibaren bu gerginlik ve bendeki sıkıntı artıyor.Asabileşiyorum,kendi çocuklarıma bile hırçın davranıyorum bu yüzden.Onunla görüşmeyi istemediğim halde kendimi sırf günaha gireceğim korkusuyla zorluyorum,bana geldiğinde nötr olmaya çalışıyorum.Evdeki misafirliği bitene kadar çok gergin oluyorum.Gittikden sonrada üstümden yük kalkmış gibi hissediyorum.Oda beni sevmiyor,sadece seviyormuş gibi yapıyor.Çünkü bu hale getiren kendisi,buna rağmen yine beni suçlu hale sokmaya çalışıyor.Ben kabul etmiyorum.Ama aramızdaki ilişki 20 senedir böyle,Ben bir ara kalp rahatsızlıkları yaşadım,geçti.Panik atak oldum.10 senede atlattım.Annemin evi çöp ev.Hiçkimseyi buna müdahale etmesini istemiyor.Annemin yüzünden kaçarak evlendim.Şuan kendi ailemde mutluyum.Fakat bu sorunun üstesinden gelemiyorum.Annem hayatta psikaytra gitmez.Yardımlarınızı rica ediyorum

Cevaplar

uzman
Emin Okan Okyay
27.06.2011 20:17
şafak hanım merhabalar... haklısınız zor bir durum... ancak öncelikle yapmamız gereken annenize en yakın isim olarak sizin ona yardımcı olmaya çalışamnızdır... sizi anlıyorum elinizde olmadan o yanınızdayken oldukça zor zamanlar geçiriyorsunuz ve doğal olarak geçmişte yaşanan olumsuz durumlar sizi çok fazla etkiliyor... annenizin durumu kesinlikle profesyonel destek alması gereken bir durum sizin durumunuz da annenizin durumuna bağlı olarak ve mutlaka dstek alarak rehabilite edilebilecek bir problem... "ben doğrumu yapıyorum" sorusunun cevabı "hayır" ve biz de bir kanun vardır o da "ortada konuşulmaktan kaçınılan bir konu varsa ondan daha önemli konuşalacak başka bir konu yoktur" eminim ki defalarca denediniz ancak sonuç alamadınız...dolayısıyla bu durumda öncelikle kendi ruh sağlığımızı korumak en doğrusu olacaktır... zaten yaklaşık 55-60 yaşından sonra insanlarda değişime karşı olan direnç artar ve bunu kırmak çok zorsur ve zaman alır... özetle annemiz olduğunu unutmadan kendi psikolojimizi de koruyarak bu doğrultuda yaklaşmak en sağlıklı yol olacaktır...