yardim edin

uye
Rum96
23.01.2015 17:49

Durum : Kapalı (24.01.2015 14:16)
Bilmiyorum nasıl baslayacagimi ama gerçekten çok yardıma ihtiyacım var kendim kendi içimde kayboluyorum etrafındaki herkes benim ne yapmam gerektiğini söylüyor nasıl davranmam gerektigini beni şekillendirmeye çalışıyorlar bu durumdan çok sıkıldım ve gerçekten herseyimi anlaticak kimsenin olmadığını hissediyorum kimseye anlatamiyorum herkes benimle tanınmış gibi görünüyor herkes herseyini bana anlatıyor ama ben kimseye guvenemiyorum belki de onların bana baskı kurmaya çalıştıkları için 

Cevaplar

uzman
Doğan Emrah Zıraman
24.01.2015 02:20
Selamlar,
Sorunlarınızı kendi dilinizde anlatmaya çalışmışsınız. Ancak pek çok konuyu somut olarak siz bildiğiniz için yazıklarınız benim için çok kapalı. 
Sizden bir ricam var. İsim, yer, tarih gibi bilgileri vermeden biraz daha somut örneklerle yazarsanız sevinirim. Daha somut olduğu takdirde nasıl yardımcı olabileceğimi görme şansımız artar. 
Bekliyorum. 
uye
Rum96
24.01.2015 07:47
soyle baslayım 18 yasımdayım 4sene once turkıyeye annemin ıkıncı evliligi yuznden mecburi geldi annemi uzmemek ve kırmamak için bu arada Azerbaycandan geldik annem babamdan ben 6 aylıkken ayrılmıs ve bırdaha gorusmemıs ve benıde gorusturmemk ıcın elınden gelenı yapmıs fakat annem ilk evlendıgı sene bana agır depresyon teshısı koydukları için beni baküye tatile dayımların anneannmin yanına gonderdiler ben babamı gormek ıstedım bulusmamız maxımum 1 saat surdu ben babama cok ofkelıydım cok sert ve cok kaba konustum o benı affetı gercı ama cokpısmanlık duyuyrum neysekı o sene buraya gerı geldım ve buraya alısamadım dyemem alıstım ama sevmıyorum bana kotu davranıyorlar desem hayır ama annem benımle kucuklugumden hıc ılgılenemedıgı ıcın hep calıstıgı ıcın benı anneannem buyuttu ve sonuc su kı annem bu adamın ıkı kızıyla ılgılenmeye basladı kucuk kız cok sorunluydu ılkokula baslamıstı ve buyuk kızıda bana ufak ıftıralar atıyordu  hep ortaya cıkıyordu bu gercı ama sonra ben ve o buyuk kız cok yakın olduk bırbırımızın herseyını dınlerdık gercı ben olanlar yuzunden mı desem nedense hep ondan sırlarımı sakladım ıcımde bırseyler benı durduruyordu bu sene yazın bız bakuyehep bırlıkte arabayla gıttık yol 2 gun surdu aynı odada kaldık otelde falan ama hıcbır sorunumuz yoktu ta kı bakuye varana kadar bakude benı kucuklukten sevmeyen teyzem var annemıde sevmez annemden 1 yas kucuk 4 cocuk sahıbı ve turk bır esı var mutluda sayılır ben kucuklukten ıyı degıldıkmonunla gercı bızm aılemız zaten ıyı degıldı ozellıkleevlendıkten sonra o 2 teyzemde dayımda anneannem dahıl buna neysekı bız oraya gıtmeden o bızı evlerınde kalmaya davet etti bende ben o evde kalmayacagımı gayet acık bır sekılde acıklamıstım ve bu arada cok gerılıyordum yol boyunca orda kalıcaz dıye ben orda 2 gun kaldım sonra anneannme de teyzemde ve gercı buyuk kızıda zorluyordum benımle gelmesı ıcın yok falan dıyodu ama ben en fazla 1 gun zorladım cunku benım eskı en yakın arkadaslarımla tanıstırmak ıstedım onu ve gezelım dedım hanı kaynasmak amaclı bız onlarla bulustuk kızlarla fotograf cekınıyoruz ama onu sureklı zorluyordum naz yapıyordu sonra bırseylerden rahatsız oldugunu farkettım noldu falan dedım  ama yoko bısey dedı sonra kızlar benımle konustukca benı cektı gelsene falan dıye kıskandıgını farkettım tabı bunu yenı bırsey degıldı herkese karsı herkesı kıskanırdı zaten bı tuhaf huyu var babasnı kardesıne annemı bana benı babasına falan arkadaslarını bana bılmıyorum anlam veremedım hıc buna sonra ben teyzemlerde kalmaya devam ettşm o obur teyzemlerde kaldı annem ve babası kardesıyle bırlıkte ben eglenıyordum kuzenlerımın hepsı kucuk en buyuklerı 4.sınıfa gıdıyor onlarla eglendım gezdım tozdum sonra bana karsı bunların tavır aldıgını gordum her aynı ortama geldıkce sonra gıdıcegımız gunden 1 oncekı gun bız teyzemle kuzenlerımle ve anneannmle yemek yedık sonra benden hosnut olmayan teyzem mısafırlıkte oldugunu ve kızlarıda oraya goturdugunu ogrendık bızıde cagırdılar ve bız ıcerıye gırdık ben oturdum buyuk kıza merhaba dedım ve benı bır dakka gelırmısın dedı buyur dedım ve bana tokat attı ve benı ıttı ben anlamadım sen bunu hakedıyorsun dedı ve gıttı ben saskınlıkla arkasından gıttım ne dıyorsun dıye ama annem benı oyle gorunce nldu falan dedı buyuk kızda kostu gıttı apartmandan ben sınırlendım saskındım ne yaptıgımı sucumun ne oldugunu bılmedım nlamadım ve ensonunda benı anneanneme goturduler ben anneannemde kaldım ve aksam annem aradı benı ve benım erkek arkadasımın olup olmadıgını sordu bende evet dedım ve onun arabasna bındıgım ıcın bana ahlaksız dedıler bagırdılar cagırdılar hersey dedıler benı bakude bırakdılar ve ben o ahlaksızı evımde gormekk ıstemıyorum dedıler bende buyuk kızın benım dogumgunumde balıkcıya gıtmek ıcın kendısının ve kardesınınde kendı ısteklerı uzerıneo arabaya bındıklerını belırttım bu hıcbır ıse yaramadı benı ahlaksız konumuna koydular ve gıttıler 1 hafta sonra benanemın yuzune baktım annem cok agladı affet benı dıye annme onlara karsı benı hep susturdugu ıcın boyle oldugunu kabul ettı bana kotu davrandıgı ıcın onlarnda benımle oyle davranıllması gerektıgını dusunduklerı ıcın cok pısmandı neysekı ben son gun bbbamla bulustum bana onunla kalmamı ve benım ıcın herseyı yapacagını soyledı bense yok dedım cunku annem bana hakkını helal etmeycegını soyledı eger onunla bulusursam neysekkı ben buraya dndum ve bırkac hafta ruzgarlar estı evde kımseyı gormeye tahammul edemıyodum hergun aglıyordum hala nefret edıyorum onlardan gercı onların olmesını dılemıyorum gercı sadec cok ofkelıyım ben o erkek arkadasımla hala konusuyor ve hala gorusuyorum annem bılıyor hıc yakalanmadık kucuk sehır olsada burası bu sene lıse son ve unversıteyı kazanmam ıcın herkkes baskı yapıyor arkadaslarım cok ama herseyımı anlatmaktan ve bır kısı daha benı arkamdan vurucak dıye korkuyorum gercekten anneme guvenmıyorum ve anneannemle de teyzelerımın kendı dertlerı var zate onlarıda uzmek ıstemıyorum hepsı bana komut verıyor erkek arkadasım benı yasaklıyor herseye bu son ıkı hafta herkesle tartısıyorum ve bıryerde patlak verıcek bılıyorum annemı sevıyorum kımsenın onu ıncıtmesıne ızın veremem lakın annemden cok sogudum aramızda daglar var gercekten yapmak ıstedıgım burdan gıtmek ve rahat nefes almak kımsenın benı tanımadgı yerde yenı hayat kurmak herkes ankarayı kazanmamı ıstıyor ama ben baska sehırlerı ıstıyorum rahatlık ozgurlk ıstıyorum bır aksam yemegındede azarlanmakıstemıyorum lutfen ne yapmam gerek bılmıyorum

uye
Rum96
24.01.2015 07:48
cok uzun oldu ama en kısaltılmıs halı bu ozur dılerım eger sızı cok mesgul edıyorsam ama baska bır kapı bulamadım
uzman
Doğan Emrah Zıraman
24.01.2015 08:10
Uzun olmasında sorun yok. Ancak uzun olduğu için sadece üzerinden biraz düşünmem gerekebilir. En kısa sürede size geri dönüş yapacağım. 
uzman
Doğan Emrah Zıraman
24.01.2015 09:36
Üyeye  Not : Aşağıda okuyacaklarınız size sunulan bir çözüm değildir. Sadece bellli başlı noktalara dair düşüncelerimi ifade eder. Konu ne olursa bir uzmanla yapılacak yüz yüze görüşmenin burada olduğu gibi yazılı bir görüş sunulmasından her zaman daha etkili olduğunu aklınızdan çıkarmayın. 

Genel Okuyucuya Not: 

Yazılı destek internet sayfasında genel okuyucuya da açık bir şekilde yapıldığı için üyemiz dışındaki sitedeki diğer üyeler veya üye olmayan diğer kullanıcılara; 
Aşağıda okuyacaklarınız soruyu soran özelinde olduğu akıldan çıkarılmamalıdır. Kendi yaşantınıza dair benzerlikler bulunsa da olaylar/yorumlar destek isteyen kişi ile ilgilidir, ve kendi yaşantınıza genellemeyiniz. 

Sayın Rum96,  
Öncelikle anlatımın için teşekkürler. Okumayı da kolaylaştırmak için madde madde yazacağım. 

1) Pek çok durumun üst üste binmesi sonucunda senin ifadenle "iki haftadan beri" birileriyle kavga eder noktaya gelmişsin. İlk etapta bu duruma odaklanmakta fayda var. Çünkü sürekli ve herkesle kavga ediyor oluşunuz, sizin hassasiyetinizin artmasıyla ilgili gözüküyor. Bu nedenle öncelikle durum ne olursa olsun sakin kalmaya öncelikle odaklanmanız gerekmekte. Bir durum karşısında sinirlenmeye başladığınızı hissettiğiniz an derin nefes alıp bir kaç saniye içinizde tutarak sakinleşmek gibi bazı yöntemleri uygulamanız yerinde olabilir. 

2) Pek çok konu üst üste binmiş durumda: Boşanmış ve yeniden evlenmiş anne-baba; üvey kardeşler; farklı ülkede-kültürde yaşıyor olmak; üniversite sınavına hazırlanıyor olmak; ve son olarak 18 yaşında olmanız. 

Bu konuların hepsi başlı başına görüşülmesi ve hatta sizinle tek başınıza değil anne-babanız ile birlikte ve de sizinle ele alınması gereken konular. 

3) Burada şimdilik kaydı ile sadece 18 yaşında olmanıza dair bir kaç şey söylemek istiyorum. 18 yaş ergenlik ile ilk gençlik denilen dönemlerin arasında bir dönemdir. Yani bir taraftan ergenlikten çıkıyorsunuz, bir yandan ilk gençlik dönemine giriyorsunuz. 

Sizin anlattığınız sorunlardan bağımsız olarak gelişim olarak içinde olduğunuz dönemin kendine ait özelliklerini de göz önünde bulundurmak gerek. 

a) Yaşadıklarınızın kesinlikle önemli olduğunu düşünmek kaydı ile yaşadıklarınızı yorumlamada olaylardan mı kaynaklı, sizin geçirdiğiniz dönemden mi kaynaklı yoksa her ikisi birlikte mi, bunların ayırımına varmak gerekir. Ki sonda yeniden yazacağım ama buraya not düşeyim. Bahsettiğim ayırımlar bir uzmanın yazılı bir desteğinde çok yüz yüze görüşmesi ile yapabilir. 

b) Ülkemizdeki üniversite sınav sistemi başlı başına bir zorluluğu olan sınav sistemidir. Sadece siz değil, pek çok ne yaşarsa yaşasın bu sınava hazırlanmak gibi bir zorunlulukları var. Bu da size ilk tavsiyemi getiriyor. Sınav ile yaşadıklarınızı kesinlikle ayırmak zorundasınız. Bunu yapmanın ilk anda çok zor olduğunu düşünebilirsiniz. Ki kolay değil. Ancak sınava hazırlanmak için çalışmanız gereken zamanı asla ve asla yaşadıklarınızı düşünmek ve onlara dair çözüm üretmek için harcamayın. Daha da önemlisi yaşadıklarınızı ders çalışmamanın bir bahanesi olarak düşünmeyin. Aksi halde her iki durum birbirini kesin biçimde engellemeye başlar. 

Buna dair önerim okulunuz veya dersaneniz "rehberlik servisine" giderek size uygun bir çalışma planı edinin ve bu çalışma planını uymak için kendinizi zorlayın. 

c) Anlattıklarınızda "herşeyimi anlatacak kimse bulamıyorum"; "kimseye güvenmiyorum"; "herkes bana komut veriyor"; "üniversiteyi kazanmam için herkes baskı yapıyor" vb. ifadeler kullanmışsınız. Ancak özellikle sizin yaş grubunuzdaki gençlerde özellikle gençliğin verdiği değişime uygun olarak "yönlendirmelerden, uyarılardan rahatsız olmak" genel bir tutumdur. Buradaki önemli olan nokta şu. Bu genel bir tutum olduğu için sizin yaş grubunuzda, gerçekten sizinle ilgili yerinde ve doğru uyarıları gözden kaçırmak gibi bir riske sahiplik var. 

Bundan dolayı sizi rahatsız ettiğini düşündüğünüz ne varsa lütfen "herkes, her zaman, her durumda" vb. genellemelerden öncelikle kaçının. Aksi halde "elinde çekiç olan herkesi çivi zanneder" atasözündeki gibi bir hataya düşüp, olayların durumların kendine has yanları gözden kaçabilir. 

Bu nedenle size sunulan uyarı, yönlendirmelerden rahasız olmadan önce uyarı ve yönlendirmenin gerçekten ne olduğunu, sizinle ilgili ve sizi gerçekten düşünen uyarılar olup olmadığını görmeye çalışın. Örneğin ders çalışmanızı söyleyen birisinin bu uyarısını hemen reddetmeden önce gerçekten son zamanlarda yeterince ders çalışıp çalışmadığınızı düşünerek karar verin

4) Yaşadıklarınız, sorun olarak düşündüğünüz şeylere dair yapılacak şeyler hemen ve bir anda gerçekleşecek şeyler değil. Bunun için zamana ihtiyaç var. 

Ama ilk etapta öncelikle anneniz ve babanızla yaşadıklarınızı, hissettiklerinizi konuşmanız gerekiyor. İlk anda ikisi ile birlikte konuşmak zor olacaksa, önce annenizle, ama sonrasında kesinlikle babanızla da konuşmanız gerekir. Sakladığınızda, gizlediğinizde, anlatmadığınız takdirde sorunlar ileride katlanarak geri gelir. 

Anne ve babanızla yapmanızı önerdiğim konuşma içinse şunu unutmayın: Herhangi bir kimseyi suçlamak, eleştirmek  değil, kendinizin neler hissettiğini, neler düşündüğünüzü anlatın. Bu önemli bir ilk adım olur. 


5) Son olarak en baştaki uyarıyı yeniden tekrarlayarak bitirmek istiyorum. 
Bahsettiğiniz olaylar burada kısmen yapmaya çalıştığım "yazılı destek" durumunu aşan konular. Bir danışman ile yüz yüze görüşmeyi öneriyorum. Ancak bu görüşmenin  siz, anneniz ve babanız başta olmak üzere hep birlikte olmasında fayda var. Anne-babanızla yapacağınız konuşmada, siz de kabul etmeniz durumunda, bir danışmana gitme konusunu önerebilirsiniz. 

Sitede size uygun bir danışman ile de görüşme yapma şansınız olduğunu unutmayın. 

Sorularınız olursa elimden geldiği kadar yanıtlamaya çalışırım.  

Umarım bir şekilde yardımcı olabilmişimdir. 

İyi günler dilerim. 


uye
Rum96
24.01.2015 10:11

Çok teşekkürler en azından rahatladim anlattığım için ama ben o adamı baba olarak görmüyorum onunla birşey çözmeyi bırakın o kadar öfkeliyim ki ona karşı ayni masaya dahi oturmak istemiyorum onun sesine tahammül edemiyorum

uzman
Doğan Emrah Zıraman
24.01.2015 14:16
Dışa aktarım her zaman öncelikle aktaran kişi için bir rahatlama yaratır. Ancak son kısımda gösterdiğiniz öfke durumun önemli noktalarından birisi ve benim, tam da  "bir danışmanla yüz yüze görüşme" önerimi destekler bir duygu. 

Burada da aktardığınız öfke de dahil olmak üzere yaşadıklarınızla ve duygularınızla ilgili hem bireysel olarak siz hem de aile üyelerinizin bir danışmanla görüşmesinde ciddi yarar var. Aksi halde zaman zaman kendisini "öfke" patlamaları veya yazma yoluyla gösteren dışa aktarmalar ile yaşadıklarınızın üzerini örmüş olacaksınız. 

Madem "o adamı baba olarak" görmüyorsunuz ve onunla da konuşmak istemiyorsunuz, sadece annenizle konuşun, ama kesinlikle konuşun,  ve anneniz ile birlikte bir danışmanlık süreci başlatın.